محصولات ضدعفونی کننده غیرالکلی اکسیدین آرال شیمی

 

http://s12.picofile.com/file/8401902892/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C_%D9%85%D8%AD%D8%B5%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%AA.jpg

 

ضدعفونی کننده های سطح بالا با نام تجاری اکسیدین در صنایع آرال شیمی تولید و توزیع می شود. اکسیدین برپایه پراستیک اسید می باشد. از اکسیدین جهت ضد عفونی کردن تجهیزات صنایع لبنی، تجهیزات حمل شیر، تجهیزات کشاورزی، تجهیزات پزشکی، آزمایشگاه، بیمارستان ها، تجهیزات دندانپزشکی، سیستم آب رسانی فاضلاب، ضدعفونی کردن استخر و حمام، ضدعفونی کردن دست ها، ضد عفونی کردن سبزیجات و میوه جاتی مانند کاهو و توت فرنگی بدون تغییر در طعم و مزه آنها، ضد عفونی کردن پستان گاو برای جلوگیری از بیماری و ضد عفونی کردن اجساد مرده مرغ و ماهی استفاده می شود.

پراستیک اسید ترکیبی مشتق از استیک اسید و پراکسیدهیدروژن است. محلول پراستیک اسید  PAA با فرمول شیمیایی C2H4O3 با نام های پروکسی استیک اسید و پراسان نیز نامیده می شود. پراستییک اسید (PAA) یک ماده ضدعفونی کننده مؤثر است. پراستییک اسید (PAA) در دمای معمولی محیط مؤثر است، ماندگاری طولانی داشته و بلحاظ اقتصادی نیز مقرون بصرفه است. علاوه بر این، انجام فرایند ضد عفونی با PAA مطلوب است زیرا در بسیاری از موارد نیازی به عملیات خنثی سازی پس از استفاده نیست و در بطور معمول DPB هایی را تشکیل می دهد که از خانواده اسیدهای کربوکسیلیک هستند و دارای جهش زایی، سرطان زایی و سمیت ژنتیکی کمتری نسبت به DBP های هالوژنه شده که در طی فرآیندهای کلرینگ ایجاد می شوند هستند.

 

مکانیسم اکسیدین چیست؟

اکسیدین با مکانیسم اکسیداسیون غشای خارجی سلول های  باکتری، اندوسپور، مخمر و هاگ قارچ ها سبب نابودی این عوامل شده و محیط را استریل می کند. اکسیدین و اثرات ضدباکتریایی

در زمینه خاصیت ضد باکتریایی اکسیدین تحقیقات متعددی صورت گرفته است. اثر مهاری آن بر رشد بسیاری از باکتری ها مانند مایکوباکتریوم ها، سودوموناس ها، انتروکوک ها و استافیلوکوکوس ها نشان داده شده است. امروزه عفونت های بیمارستانی معضل جهانی می باشند.

اکسیدین جز محلول های استریل کننده و ضدعفونی کننده سطح بالا عمل کرده و سبب تخریب انواعی از ویروس های پوشش دار و بدون پوشش می شود. مکانسیم اثر آن دناتوره کردن پروتئین ها و اکسیداسیون پیوندهای دی سولفاهیدریل و سولفوری در پروتئین ها و سایر میکروارگانیسم ها است به صورتی که اثر گذاری اکسیدن در ویروس های پوشش دار نسبت به ویروس های بدون پوشش بهتر است. از جمله ویروس هایی که تحت تاثیر اکسیدین قرار می گیرند می توان به هپاتیت ب، ویروس هرپس، ویروس آنفلو